روزهای باهم بودنمان عجیب زود گذشت ... خنده هایمان ... پا به پای هم راه رفتنمان ... هم سن هم شدنمان ...
هیچ کس غیر او نتوانست آنگونه که می بایست آرامم کند ...
بداخلاقی هایم ... شیطنت های بروز نداده ام ... همه و همه بخاطر نبود اوست ...
اگر می ماند،قوی تر بودم ... قوی تر از چیزی که هستم ...
دلم برایش عجیب تنگ شده است .
برچسب:
نویسنده: هیراد صفری